Mühafiz (2025)

Psixologiya fakültəsinin tələbəsi Günəş təcrübə üçün kənd məktəbinə yollanır. Uzun yolçuluqda sadə kənd insanları ilə tanış olur – mehriban, amma israrcı Maqsud və sərt görünsə də, ürəyi yumşaq müəllimə Nərgiz. Tezliklə o, nənəsi ilə yaşayan və heç kimlə danışmayan Abbas adlı bir uşağın varlığından xəbər tutur. Uşaq susqun, təcrid olunmuş və kənd uşaqları tərəfindən “dəli” adlandırılır.

Günəş ona yaxınlaşmağa çalışır: kitablar gətirir, oyuncaqlar verir, söhbət etməyə cəhd edir. Zamanla görür ki, Abbasın “xəstəliyi” deyil, fərqli bir baxışı var – o, təbiətlə birgədir, harmoniyanı hiss edir və ədalətsizliyə qarşı həssasdır.

Kəndin gündəlik problemləri – yoxsulluq, su qıtlığı və insanların ümidsizliyi – Abbasın taleyi ilə iç-içə keçir. O, gizli su mənbəyini azad etməyə çalışarkən daşların altında qalır. Bu hadisə kəndliləri ilk dəfə birləşdirir və uşağın xilas edilməsi ümidin simvoluna çevrilir.

Filmin sonunda isə Abbas ilk dəfə sinifdə gülümsəyir və sualı cavablandırır. Onun səsi — xəstəlik deyil, əksinə, ümid və inamın gücüdür.